De mooie natuur daagt mij uit om te fotograferen, de wens om goed te leren fotograferen daagt me uit om er steeds vaker
op uit te gaan om te oefenen.
Een heerlijke wisselwerking dus, waaraan ik veel plezier beleef.
Op deze site doe ik verslag van mijn pogingen om wat ik zie zo mooi mogelijk vast te leggen.
Bedankt voor je bezoekje, en mocht je een reactie achter willen laten, dan stel ik dat erg op prijs.

Klik op een foto voor een presentatie in groter formaat en hogere kwaliteit!


vrijdag 7 juli 2017

Zonnedauw


Toen ik net begon met fotograferen en bloggen ging ik ook blogs en foto's van anderen bekijken en toen zag ik voor het eerst een foto van Zonnedauw.
Wow,  wat vond ik dat fantastisch, wat zou ik dat bijzondere plantje graag zelf eens zien!
Ik had geen flauw idee waar ik het zoeken moest, maar het toeval kwam me te hulp.  Bij een mooie vaartocht op het Naardermeer mochten we uitstappen om trilveen te ervaren en daar zag ik mijn allereerste Zonnedauw.  
Het was het hoogtepunt van de dag.






Mijn allereerste Zonnedauw April 2011  f/25


Mijn macrolens had ik nog maar net en die kwam me nu mooi van pas.
Ja,  deze foto vond ik toen écht mooi,  ik was er superblij mee.
Ik zou het nu toch anders doen ;-) 




Uit het archief van 2012

Sinds die 'memorabele' dag ontdekte ik in mijn omgeving meerdere plaatsen waar 
dit vleesetende plantje voorkomt.

Het groeit  op wat vochtige en schrale voedselarme grond,
daar kan het plantje onder spartaanse omstandigheden prima overleven
want  Zonnedauw hoeft geen voedsel uit de bodem te halen,
als vleeseter staan er insecten op het menu.

Zonnedauw is daarvoor uitgerust met rode tentakels met aan het einde kleverige druppeltjes, 
 die lijken op dauwdruppels en daaraan heeft het plantje zijn naam te danken.

Als een insect met deze druppels in aanraking komt blijft het vastplakken en gaat de 
Zonnedauw steeds meer tentakels uitstrekken naar het slachtoffer,  
dat is op deze foto uit 2012 goed te zien.
De Zonnedauw scheidt verteringsenzymen uit en de voedingsstoffen 
die dan bij het slachtoffer vrijkomen worden door het plantje opgenomen.

Fascinerend!






Maar minstens zo fascinerend is het fotograferen van Zonnedauw.
Vrijwel iedere zomer houd ik me er wel een keer ( of meer)  mee bezig en
steeds weer kom ik met andere plaatjes thuis.
Ik moet zeggen dat het bepaald géén gemakkelijk onderwerp is, 
maar dat is natuurlijk juist telkens weer de uitdaging! 

Bovenstaande foto maakte ik deze zomer op een frisse ochtend,
alles was kletsnat van de dauw en voordat de zon op het veld kwam
was er een helder en koel licht.







Het Steltmugje probeerde los te komen uit de kleverige tentakels waardoor het 
behoorlijk aan het spartelen was.
Ik heb dan ook heel veel foto's moeten maken voordat ik een paar scherpe beelden had.







Als de zon erbij komt dan is het leuk spelen met de druppeltjes die in tegenlicht 
voor uitbundige schitteringen zorgen.







Zonnedauw anders ;-)

Bij deze en de volgende foto's heb ik mijn Raynox-voorzetlensje 
op de macrolens gebruikt. 






Met de Raynox kan ik veel dichter op mijn onderwerp komen en bij
open diafragma is de scherptediepte slechts heel klein.






Een mini-paddestoeltje tussen de Zonnedauw,
enigszins vervaagd door mosjes die er voor staan.







Hoewel  ik direct zonlicht vaak mijd omdat ik het meestal niet zo mooi vind,
  is het bij Zonnedauw juist leuk!







Dan krijg je die heerlijke sprankelende bling-bling.







Ik probeer wel telkens in die overvloed van bokeh een scherp onderwerp te krijgen,
al is met maar één druppeltje.






't Is heerlijk speelgoed ;-) 






Bij deze laatste foto heb ik het Helioslensje gebruikt in combinatie met de Raynox en tussenringen.
Een combi die ik knap lastig vond, erg moeilijk om iets voldoende scherp te krijgen, 
maar oefening baart kunst?



Slotwoordje:
Ik heb me weer heerlijk uitgeleefd op de Zonnedauw en het plantje fascineert me nog evenveel als die allereerste keer,  het zal dan ook niet de laatste keer zijn geweest dat ik mijn lens er op gericht heb, het kleine plantje is nog steeds een grote uitdaging!



14 opmerkingen:

  1. Wat een leuke herinnering, met de boot naar de zonnedauw, en wat waren we verrast dat het ook zo klein was. Het was de eerste ontmoeting, gelukkig niet de laatste, en met steeds meer hulpmiddeltjes in de hoge goochelhoed, komen er steeds mooiere en verrassende foto's uit. Wat is het verschil goed te zien, oefening baart kunst, en vele leuke uurtjes. Het zijn stuk voor stuk weer prachtige foto's geworden.

    Groetjes Von

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Loes...

    Idd een heerlijke fotogeniek plantje, ik houd me er ook altijd meerdere keren per jaar maar bezig..alleen jammer dat ze zo verrekte dicht bij de grond zitten...grrr moeilijk, voor mij tenminste, maar het blijft trekken!
    Het zonnetje werkt zo super bij de kleef druppeltjes, je kunt er heerlijk mee spelen en ze glinsteren zo lekker..
    een prachtige blog, vooral het verschil te zien tussen je eerste foto´s en de foto´s van nu!! Super

    lieve groetjes Nieske

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Loes
    je heb er een kunst werk van gemaakt van je foto's apart maar wel erg mooi.
    groetjes Herman.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hallo Loes,
    da sind dir erstklassige Bilder gelungen, sind wirklich Kunstwerke
    Grüsse Frank

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wauw, wat is dit mooi zeg. Echt superknap. De zonnedauw in de AWD heb ik al meerdere keren gefotografeerd, maar daar staat zoveel ander spul omheen dat dit soort foto's volgens mij niet mogelijk zijn. Ik vind dit echt heel erg goed gedaan.
    groetjes Ghita

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Zoals ik ook al op FB schreef: super mooi, Loes. De héle serie. Allemaal totaal verschillend, maar allemaal met spanning in de foto's. Heel knap gedaan. Wat leuk dat je de Raynox hebt gebruikt. Welke heb je? Ik heb de 250. Vind overigens buiten de kleuren veranderen door de Raynox. Zal het toch nog eens proberen. Jouw kleuren zijn prachtig. Ja leuk hè om te zien hoe je inzicht in fotografie verandert door de jaren heen. Ik heb laatst ook nog eens oude foto's bekeken. Zou ze niet meer maken. Wens je een fijn weekend. Groetjes, Joke

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Super leuk om het verschil te zien tussen de foto's van een aantal jaar geleden en nu! Hoewel de eerste foto's ook mooi zijn, zijn de huidige echte kunstwerkjes. Prachtig werk
    Groetjes Senna

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hoi Loes,
    Geweldig om al die foto's te zien en de verandering in de loop van de jaren.Vooral de laatste serie is weer adembenemend mooi! Pffft wat een prachtige kleuren, bewegingen en spanning, prachtig. Supergaaf, ik heb er van genoten!
    groetjes,
    Maria

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Tjonge Loes, wat een prachtig en inspirerend blog laat je hier weer zien. Boeiend om te zien hoe jij je hebt ontwikkeld tot een fotograaf met een eigen stijl. Maar ook zeer inspirerend om met je mee te mogen kijken hoe je onderwerpen steeds weer anders en aansprekend weet vast te leggen. Tja en die raynox van mij gaat ook weer uit de kast komen nu is weer gezien heb hoe leuk het is om daarmee te spelen.
    Natuurkieker Coby

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Schitterende plaatjes weer Loes. Het is alweer jaren geleden dat ik hier tijd in stak, maar dat is volledig ten onrechte zie ik aan jouw juwelen van plaatjes.

    Gerrit

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Lekkere bling-bling plaatjes. Inderdaad heerlijk om mee te spelen. Voor mij tot nu toe meestal als bijvangst als ik libellen aan het fotograferen ben. Misschien toch maar eens als hoofddoel mee aan de gang te gaan.

    Gr. René

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Leuk dat je start met de paar foto's van een paar jaar geleden. Daar kan je prima op zien hoe het plantje eruit ziet ;-)

    Maar de rest van de serie is toch wel een stuk creatiever! Je hebt weer mooi gespeeld met licht, onscherpte en bokeh.
    Vooral foto 12 spreekt me erg aan, erg fraai.

    Groetjes, Wouter

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Hoi Loes,

    Zo zie je maar wat een ontwikkeling je sinds 2011 hebt doorgemaakt, het zijn in de loop der tijd ware kunststukjes geworden. De combinatie van de Helios met tussenringen vind ik zeer geslaagd en ook tevens de mooiste foto van de serie. Maar ook dat mugje dat los probeert te komen uit de tentakels is een hele fraaie. Wat ook opvalt is dat de opnames totaal ruisvrij zijn. Knap werk weer.

    Groetjes,
    Ad

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Hai Loes,

    Leuk om de ontwikkeling van registratie naar een bepaalde mate van abstractheid te zien. De foto van 2012 met de vlinder is al een hele fraaie en eigenlijk een tijdloze opname.
    Of de opnames met de helios/raynox tijdloos zijn, zal de tijd uitwijzen. Mijn voorkeur zit ergens tussen de oude en de nieuwe opnames in. Het leuke van je huidige opnames is, is dat je er iedere keer iets nieuws in ziet. Dat heb je dus niet met de registrerende platen. Knap werk Loes!

    Groetjes,
    René

    BeantwoordenVerwijderen